به خداحافظی تلخ تو سوگند نشدکه تو رفتی و دلم ثانیهای بند نشدلب تو میوه ممنوع ولی لبهایمهر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهرهیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشدهر کسی در دل من جای خودش را داردجانشین تو در این سینه خداوند نشد خواستند از تو بگویند شبی شاعرهاعاقبت با قلم شرم نوشتند : نشد! ((فاضل نظری)) + نوشته شده در یکشنبه

چشمهای تو چه زیباست خدا رحم کندماه هم محو تماشاست خدا رحم کندروی دیوار بلند دل بیایمانمسایهی وسوسه پیداست خدا رحم کندجای مهتاب به آن چشم نگاهی بکنیدماه مجنون شده لیلاست خدا رحم کندشانهام خم شده از بار گناه و تردیددوزخ عشق همین جاست خدا رحم کندننگ بر نام اگر از تو مرا دور کندعصر من عصر زلیخاست خدا رحم کندجای منع من دیوانه کمی فکر کنیدموج دیوانهی دریاست خدا رحم کند

از 《زن》 همینقدر بگویم که زندگی و همه چیز با او آغاز میشود همه چیزهای زیبای دنیا عشق مهر ظرافت لطافت همه چیز، آخر بی تـــو به کجا میرود این زیســتنم یــار شیـــرینلب و ناز و شیـــرینسخنم با تــــوام ای آرام جانم آن نــــاز نگاهت بگذار بپوشم تـــو را جــــای پیــــرهنم دمی از تـــو دوری بگذرد بر من یکســال ای که مهــر تـــــو هوا و تن نازت وطنم با تــــو من زندهام و ضر

عشق، جذابترین خلقت شیرین خداستچشمهای ناب که نوشیدن آن عین خطاست طعم تلخی که دهد مزهی شیرین عسلمرگ تدریجی قلب است در آغوش اجل عشق، تکرار پریشانی و آشوب دل استپادشاهیست ستمکاره که منصوب دل است عشق، فریاد گره خوردهی بغضی به گلوستعشق، آشفته شدن در طلب دیدن اوست عشق، سرمنشاء بیدادگریهای غم استعشق، دلبستگی و خستگی دم به دم است؛ پ.ن : خیلی گشتم که بفهمم این شعر زیبا از کیه بلکه اسم شاعر خوبشو زیر شعر